NAC Breda heeft creatieve middenvelder nodig

Met spoed gezocht: creatieve geest, niet te duur en direct inzetbaar. Na RBC, Excelsior en Getafe, maakte ook FC Groningen zaterdag pijnlijk duidelijk waar het aan schort bij NAC: stootkracht. Verder dan één écht uitgespeelde kans kwamen de Bredanaars niet. Hoewel geflatteerd, was de 0-3 nederlaag gewoon terecht.
Zo gemengd waren hun gevoelens over het resultaat, zo eenduidig waren de coaches in hun slotconclusie. Zowel NAC-trainer Ernie Brandts als zijn collega Ron Jans van FC Groningen bombardeerden de rode kaart voor Patrick Mtiliga tot hét breekpunt in de, tot dan toe, akelig saaie wedstrijd. ,,Mtiliga hielp ons op weg“, constateerde Jans. ,,Een domme actie; een donkerrode kaart”, was Brandts eerlijk. Anderhalve week geleden was er nog een vette pluim voor de linksback van NAC. Mtiliga vormde de verpersoonlijking van de opgevijzelde teamspirit bij de Bredanaars. In het vriendschappelijk bedoelde potje tegen Getafe, was híj het die het vuurtje opstookte. Tegen Groningen blies Mtiliga het kaarsje echter uit voor NAC. Zijn maffe tackle op Lindgren, nota bene voor de neus van vierde official Janssen, betekende de indirecte nekslag voor het toch al weinig overtuigende NAC. Brandts: ,,Met tien man wordt het dan heel moeilijk tegen Groningen.“ Zeker als je al met 1-0 achter staat (Lovre profiteerde in de 45e minuut van een misser van Loran), en zelf nauwelijks kansen creëert. Lurling kreeg er eentje in de eerste helft, maar hij stuitte op Groningen-doelman Van Loo. Na rust was invaller Amoah een keer dichtbij. Verder hoefde Van Loo zich alleen te strekken bij twee knappe afstandspegels van Ronnie Stam. ,,We zijn nog niet in supervorm”, besefte Brandts. ,,Toch vond ik ons voor rust behoorlijk spelen. Tot die goal van Lovre hebben we niets weggegeven. We controleerden de wedstrijd.“De vraag blijft echter wie er dit seizoen voor de doelpunten moet gaan zorgen voor NAC. Beoogd spits Amoah is geen echte goalgetter, terwijl Brandts op het middenveld ten minste één man ontbeert die openingen kan maken; een speler met een pass in de benen. Een type Arne Slot. ,,We hebben een lijstje”, zegt technisch manager Earnest Stewart. ,,Maar we laten ons niet leiden door de emotie van een nederlaag.“ FC Groningen, dat allesbehalve groots voetbalde, beschikt wél over spelers die een wedstrijd kunnen beslissen. Nevland is er zo een. Een kwartier voor tijd prikte hij de beslissende 2-0 achter de weifelende keeper Zoetebier. NAC stond erbij, en keek er naar. De wil was er ontegenzeggelijk, de finesse niet. Het optreden van Rob Penders was in dat opzicht typerend. De routinier, gewoonlijk hét toonbeeld van professionaliteit, ontsnapte na het heenzenden van Mtiliga aan rood toen hij keihard ingleed op Nevland. ,,Irritatie”, meende Brandts. Machteloosheid, zo oogde het. Nooit had NAC serieus grip op de in het groen uitgedoste joekels van Jans. Sikora, Lurling en Kolkka (die op links zelden werd bereikt) moesten het voorin afleggen tegen de Groninger defensie, een linie terug schortte het vaak aan de passing. Het spel maken is sowieso niet aan NAC besteed. En in de wetenschap dat er van de zestien teams die nog naar Breda komen, er misschien zes willen voetballen, schreeuwt dit NAC om een creatieve impuls.